Pek de bekleneni karşılamayan ilk albümlerinden sonra, Genesis yapımcılarının prangalarından kurtulur, ipleri ellerine alır ve ilerlemeye başlayarak Genesis efsanesini başlatacak olan Trespass albümü için kollarını sıvar.

Bu albüm, Genesis’in ilk albümünden sonraki yönü için ipuçlarını içinde barındırıyordu, evet belki henüz efsane kadronun Steve Hackett’ı ve Phil Collins’i gruba dahil olmamıştı ama bu durum albümün gücünü değiştirmiyor.

Aslına bakarsak bu albüm, Genesis’in sonraki bir döneminin soundunun temelini oluşturuyor diyebiliriz, buna rağmen bu albüme yeterince önem gösterilmediğini düşünüyorum.

Tabi Tresspass’tan önceki albümü 3 dakikalık pop şarkıları olan genç grup Genesis’ten bahsediyoruz hala, kendi seslerini bulmaya çalışırkenki hallerini dinliyoruz aslında Trespass’ta. Ama Genesis ciddiyetini de belli ederken, hala da arayış içerisindeydi.

Looking For Someone ile başlayan Gabriel’in karakteristik girişi Genesis’in özgünlüğünü ve ciddiyetini belli eden bir giriş adeta, albüm genelinde Philips elektro gitarıyla Gabriel’in yardımına koşuyor. Banks her zaman hissedilebilir bir şekilde organıyla araları dolduruyor. Çoğunlukla araları doldurmakla da kalmıyor, baskın enstrüman olarak gitarla yarışıyor, bazen öne bile geçiyor.

Visions Of Angels’a geldiğimizde bu durumu açıkça hissedebiliyoruz, Genesis’in klasik klavye duruşunu özetleyecek bir şarkı adeta.

Trespass, Genesis’in ilk albümünden sonra inanılmaz bir geçiş gerçekten, bu kaotik atmosferi ve sürekliliğiyle şahsi listemde favori Genesis albümümdür, Genesis Trespass kadar vahşi ve kaotik başka bir albüm yapamadı…

Ama halen bir şeyler eksik gidiyor, Visions of Angels’tan sonra Stagnation ve Dusk şarkılarında dikkat çekici bölgeler olsa da tam olarak dikkat çeken bir nokta göremiyoruz. Ta ki efsaneler efsanesi The Knife’a kadar, sakin sakin giden Dusk’tan sonra gelen albümün en gaz parçası, en kafayı yedirten parçası The Knife…

The Knife, albümün genelinden daha karanlık, daha kızgın, daha vahşi ve kesinlikle daha distopik. Çıldıran davullar, üzerinize üzerinize gelen organ, distorsiyon ile bulanmış gitar, albümde daha önce dinlediklerini, i unutturan ve kendisini albümden hatırlayacak tek parça yapacak kadar güçlü bir parça.

Genel olarak, Trespass, teknik olarak klasik dönemin albümleriyle yarışamayabilir ama dinlediği albümde bütün olarak atmosferi hissetmek isteyenlerin ve kendi kendine keyif geçirmek isteyenlerin kesinlikle uğraması gereken bir klasik.

Peter Gabriel – Vokal, Flüt
Anthony Philips – Gitar, Vokal
Tony Banks – Organ, Piyano, Vokal
Mike Rutherford – Bas, Gitar, Vokal
John Mayhew – Davul, Vokal

Öne Çıkan Parçalar:

Looking for Someone
Visions of Angels
The Knife